ChatGPT'yi bir geliştirici olarak ilk kez kullanmak

Geçen haftanın sonunda OpenAI, ChatGPT adında bir sohbet aracını herkesin kullanımına açtı. Birkaç akşamımı onunla deneyerek geçirdim. Bu yazı bir kullanım rehberi değil — henüz öyle bir şey yazacak kadar tanımıyorum onu. Yalnızca bir geliştiricinin birkaç günlük dürüst ilk izlenimi.

İlk oturum

İlk denemem küçük bir şeydi: bir Laravel projesinde tarih aralığı üreten bir fonksiyon istedim. Saniyeler içinde çalışan, okunabilir bir kod döndü. Açıkçası beklediğimden iyiydi. İkinci denemede bir hata mesajını yapıştırdım; sorunu doğru teşhis etti ve düzeltmeyi açıkladı.

İlk birkaç saat boyunca hissettiğim şey net bir merak ve biraz da tedirginlikti. Bir aracın, sorduğum şeyi yalnızca aramak yerine yanıtlaması alışılmadık bir deneyim.

Nerede işe yaradı

Birkaç gün sonra, aracın en çok şu işlerde değer kattığını gördüm:

• Bildiğim ama hatırlamadığım şeyleri toparlamak. Bir regex desenini ya da daha önce yüzlerce kez yazdığım bir kalıbı tarif edip hızlıca almak.
• Yabancı bir alanda ilk yön bulmak. Pek bilmediğim bir konuda “bana bunun ana hatlarını çıkar” demek, bir başlangıç haritası veriyor.
• Bir metni ya da yorumu temizlemek. Dağınık yazdığım bir açıklamayı düzene sokmak.

Üçü de aslında aynı şeyin farklı biçimleri: zaten sahip olduğum muhakemeyi hızlandırmak. Bunu fark etmek, aracı ne için kullanabileceğimi ve ne için kullanamayacağımı netleştirdi.

Nerede güvenilmez

Asıl önemli kısım bu. Araç, bilmediği şeyi de aynı kendinden emin tonla söylüyor. Var olmayan bir kütüphane metodu önerdiği, yanlış bir davranışı doğru gibi anlattığı oldu. Üstelik bunu, doğru cevap verdiğindekiyle birebir aynı güvenle yapıyor. Yani çıktının doğruluğunu, çıktının kendisinden anlayamıyorsunuz.

Bu noktada bir deney yaptım: bildiğim ama ince detayları olan bir konuda kasıtlı olarak yanlış bir öncül koydum ve aracın beni düzelteceğini bekledim. Düzeltmedi. Yanlış öncülü kabul edip üzerine inşa etti. Bu, beklenen bir davranış; ama canlıda bunu görmek etkili oldu.

Bu yüzden ilk günden çıkardığım kural şu oldu: Bu araç bir asistandır, bir otorite değil. Ürettiği her şeyi, bir junior’dan gelen pull request gibi inceliyorum — okumadan, anlamadan, denemeden hiçbir satırı kabul etmiyorum. Bildiğim bir konuda hızlandırıyor; bilmediğim bir konuda ise beni yanlış bir yöne emin adımlarla götürebilir.

Şimdilik nereye koyuyorum

On dört yıldır bu işi yapıyorum ve bu süre boyunca birçok “her şeyi değiştirecek” araç gördüm; bazıları gerçekten değiştirdi, çoğu unutuldu. ChatGPT’nin hangi gruba gireceğini söyleyecek konumda değilim. Ama şunu fark ettim: değer kattığı yer, benim zaten muhakeme yapabildiğim alan. Muhakemeyi ona devrettiğim an, işim bozuluyor.

Bir benzetme: iyi bir arama motoru da aynı şeyi yapar — bilgiye ulaşmayı hızlandırır ama bilgiyi değerlendirme işini size bırakır. ChatGPT’yi de bu çerçevede görüyorum; farkı, cevabı çok daha ikna edici bir biçimde sunması. Bu ikna ediciliğin kendisi bir risk.

Önümüzdeki dönemde bunu daha sistemli kullanmayı deneyeceğim. Şimdilik defterime şu notu düştüm: aracın hızı gerçek, ama hızın değeri ancak doğruluğu kendin denetleyebildiğinde ortaya çıkıyor. Bunu unutmadığım sürece faydalı bir oda arkadaşı olacak gibi görünüyor.