# Tek başına da çalışan, birlikte de çalışan PHP paketleri > Framework'e bağlanmadan çalışan modüler PHP kütüphaneleri; 39 paketlik InitPHP ekosistemine ve Framework3'e dönüştü. - Şu an ne yapıyor: 39 paketlik bir PHP kütüphane ailesi: Router, Database, Cache, Mailer, Socket ve diğerleri hem tek başına hem birlikte çalışıyor, hepsi Composer/Packagist üzerinden MIT lisansıyla dağıtılıyor. Framework'e bağlanmadan parça kullanmak isteyen PHP geliştiricisi bugün kurabilir. - Tür: Açık kaynak - Durum: Ürün oldu - Odak: Geliştirici araçları & CI - Başlangıç: 2021-01-01 - Labs’tan çıkış: 2022-08-12 - Teknolojiler: PHP, Composer, PHPUnit - Etiketler: #php, #kutuphane, #acik-kaynak - Kaynak kodu: https://github.com/InitPHP - Web sitesi: https://initphp.org - Bu iş ürüne dönüştü: InitPHP (https://www.muhammetsafak.com.tr/portfolyo/initphp/) - Kaynak: https://www.muhammetsafak.com.tr/labs/initphp-lab/ - Dil: tr-TR - Yazar: Muhammet Şafak --- Bir PHP paketi ya bir çatının parçasıdır ya da tek başına duran bir araç. İkisini birden isteyince ortak bir çekirdek paket yazmak ilk akla gelen çözüm — ve yanlış olan da o. ## Tek başına mı, aile mi Denenen şey şuydu: Router, Database, Cache, Mailer, Socket gibi parçalar hem tek başına kurulduğunda anlamlı çalışsın, hem aynı ailedeki diğer paketlerle birleştiğinde bir çatı oluştursun. Parçalar ayrı ayrı yazıldı ve her biri kendi başına bir soruya cevap verdi. ## 39 paket ve üstündeki çatı 39 bağımsız paket ve bunların üzerine oturan minimalist bir MVC çatısı (Framework3). Ortak zemin tip güvenliği ve PHPUnit testleri; dağıtım Composer/Packagist üzerinden, lisans MIT. ## Ortak çekirdek yerine PSR "Hem tek başına hem birlikte" isteği tek bir noktada çatışıyor: paketler birbirini tanımak zorundaysa aralarında bir bağımlılık var demektir ve o bağımlılık tek başına kurulumu bozar. İlk akla gelen çözüm ortak bir çekirdek paket yazmaktı — `initphp/core` gibi bir şey, arayüzleri ve ortak yardımcıları taşısın. O yol iki şeyi birden getirirdi: her paket bir bağımlılık daha kazanırdı ve ailenin dışındaki hiçbir kütüphane bu çekirdeği tanımayacağı için aile kendi içine kapanırdı. Seçilen zemin PHP-FIG standartları oldu. Logger PSR-3, Container PSR-11 uyguluyor; paketler birbirini değil, ortak bir arayüz sözleşmesini tanıyor. Bunun karşılığı şu: InitPHP Container'ı InitPHP Logger'ı kabul ediyor ama Monolog'u da kabul ediyor ve InitPHP Logger başka birinin PSR-11 container'ına da takılıyor. Çelişkiyi çözen şey ailenin kendi çekirdeği değil, ailenin dışında zaten var olan bir sözleşmeydi. ## Tek kütüphane yerine otuz dokuz paket Ailenin ikinci kararı paketlemede. Otuz dokuz ayrı depo, otuz dokuz sürüm hattı ve otuz dokuz Packagist kaydı yerine tek bir `initphp/initphp` paketi yazmak bakımı belirgin biçimde ucuzlatırdı. Bedeli kullanıcıya yazılırdı. Yalnız bir Router isteyen proje, Socket sunucusunu, Mailer'ı ve Queue'yu da kurmak zorunda kalırdı; her sürüm yükseltmesi kullanmadığı on paketin değişikliğini de taşırdı. Ayrılmanın karşılığı şu: `composer require initphp/router` yalnız Router'ı getiriyor, Socket kütüphanesinin TCP/TLS/UDP/SSL yüzeyini hiç görmüyorsunuz. Sürdürülebilirliği ayakta tutan şey de bu yüzden ortak kod değil, ortak disiplin: her pakette aynı tip güvenliği seviyesi, aynı PHPUnit alışkanlığı ve aynı PSR uyumu. Aile bir arada duruyor; aynı bağımlılığı paylaştığı için değil, aynı kurallarla yazıldığı için. ## Ekosisteme giden yol Koleksiyon dağınık paketler olmaktan çıkıp bakımı süren bir açık kaynak ekosistemine döndü. Ayrıntısı portfolyoda.